WOŁOWINA PO PROWANSALSKU

p_1037_1

Wołowina po prowansalsku. 1 ząbek czosnku dusimy przez chwilę w oleju, następnie obsma­żamy w nim ze wszystkich stron 1 kg mięsa wołowego. Dodajemy 150 ml wody oraz 3 łyżki przecieru pomidorowego. Kroimy na ćwiart­ki główkę cebuli, szpikujemy je goździkami, a następnie za pomo­cą wykałaczek przytwierdzamy do mięsa/Przykrywamy garnek pok­rywką i dusimy mięso pTzez mniej więcej 2 godziny. Następnie do­dajemy 1 /2 kg zielonego groszku i dusimy nadal, aż do momentu kiedy mięso będzie miękkie.Poncz z czerwonego wina.Gotujemy 500 ml wody, 20 dag cukru, 2 goździki i odrobinę cyna­monu. Odstawiamy z gazu i doda­jemy 1 butelkę czerwonego wina, sok z 1/2 cytryny, 1/2 pomarań­czy i 250 ml rumu. Podgrzewamy przez 1 -2 minuty nie dopuszczając do wrzenia.Napar przeciw skurczom żo­łądka. Sporządzamy mieszankę biorąc po 5 g goździków, nasion anyżu, nasion kminku oraz ziela rumianku, mięty pieprzowej i meli­sy. 2 łyżki stołowe tak przygoto­wanej mieszanki ziół gotujemy w 500 ml wody. Pijemy 2 filiżanki dziennie.

PRZEPISY Z GORCZYCĄ

pobrane

Ze względu na skłonność do cho­rób oraz niską cenę nasion nie zaleca się jej uprawy w ogródkach przydomowych oraz na, działkach.Schab , z musztardą, szynką oraz jajkiem sadzonym. Przygotowujemy; tyje kotletów.; scha­bowych) ile jest osób, szynkę oraz jajka. Kotlety myjemy,zbijamy tłuczkiem, solimy, – pieprzymy i smarujemy z obu stron musztardą. Cienkie plasterki szynki smaruje­my przecierem pomidorowym, pieprzymy – i układamy na kotle­tach. Tak przygotowane kawałki mięsa wkładamy na gorący tłuszcz do rondla, podlewamy wodą i dusimy pod przykryciem. Kiedy mięso jest miękkie, a woda wypa­ruje, na wierzch-każdego kotleta wbijamy jajko, czekamy aż zetnie się-‚białko.’ Podajemy z frytkami oraz bukietem warzyw.

WERMUT DOMOWY

Wermut domowy. Mieszankę ziół: liście piołunu, mięty pieprzo­wej, rozmarynu/skórkę pomarań­czową^ cynamon, goździki zale­wamy (w stosunku 1:20) dobrym, słodkim winem. Przez dwa, trzy dni trzymamy w ciepłym miejscu, po czym przecedzamy i wlewamy do butelek.Inne przepisy na wermuty domo­we znajdują się w rozdziale pt. „Rośliny przyprawowe dodatkiem do napojów”Napar leczniczy dla dzieci.Bierzemy po 5 dag — piołunu, korzenia goryczki, ziela hyzopu lekarskiego, zielatysiącznika i do­kładnie mieszamy, Dwie łyżeczki mieszanki zalewamy 500 ml wo­dy, zagotowujemy. Odstawiamy na 10 minut; przecedzamy. Poda­jemy dzieciom po jednej szklance  rano przed śniadaniem oraz wieczorem przed zaśnięciem. Her* batkę można lekko osłodzić mio­dem lub cukrem. Należy jednak uważać, aby nie straciła charakte­rystycznego  smaku, gdyż zmniej­szają się wówczas jej właściwości lecznicze. Jeżeli podajemy herbat­kę dzieciom w celu usunięcia ro­baków, starajmy się jej nie słodzić; można najwyżej zmniejszyć daw­kę ziół.

ZASTOSOWANIE ANYŻU

Jako przyprawa stosowane są zwykle owoce całe. W razie po­trzeby można je przed użyciem rozgnieść w moździerzu, jednak tylko w takiej ilości, jaka będzie natychmiast zużyta, gdyż rozdrob­nione owoce szybko tracą właści­wy im aromat.Anyż jest uprawiany w rejonach o łagodniejszym klimacie, na gle­bach zasobnych w składniki po­karmowe. Jeśli pozwalają na to warunki klimatyczne, to nasiona wysiewa się na początku kwietnia w rzędy odległe o 25-30 cm. Do zbioru przystępuje się wtedy, gdy dojrzeją owoce w głównych i bo­cznych kwiatostanach. Wysuszo­ne rośliny młóci się, a nasiona rozsypuje cienką warstwą i dosu­sza w przewiewnym, suchym miejscu. Na ogół nie uprawia się anyżu w ogródkach przydomo­wych i na działkach.

LIŚCIE I KORZENIE

Lście i korzenie są doskonałym dodatkiem do sałatek, gotowa­nych jarzyn i sosów. W niektórych krajach pochewki liściowe arcy- dzięgla kandyzuje się W ćukrze i używa do dekoracji ciast.Korzeń arcydzięgla używany jest jako jeden ze składników do spo­rządzania naparów ziołowych wp­ływających na uspokojenie, pop­rawę apetytu, zmniejszenie wy­dzielania potu oraz przeciwdziała­jących wzdęciom jelit, a także do nalewek zwiększających wydala­nie moczu. Znakomita przyprawa dla osób z niedomaganiami żołąd­ka i jelit. Korzeń arcydzięgla ata­kowany jest często przez szkodni­ki, dlatego też należy przechowy­wać go w hermetycznie zamknię­tym pojemniku. Nie wolno stoso­wać przyprawy uszkodzonej przez szkodniki.

SMAK POTRAWY

Takie przyprawy, jak bazylię, czosnek, majeranek oraz suszoną włoszczy­znę, gotujemy jak najkrócej. Warto jeszcze wziąć pod uwagę następujące rady. Starajmy się, aby potrawy zachowywały tylko smak przyprawy, natomiast usu­wajmy z nich wygotowane już ziarna lub łodygi, gdyż mogłyby sprawiać kłopot podczas jedzenia. Proponujemy uszyć niewielki wo­reczek z batystu lub gazy i wkła­dać do niego przyprawy, a po ugotowaniu wyrzucać wraz z. za­wartością. Należy także przestrze­gać zasady, że przyprawiając po­trawę warzywami, stosujemy tylko trzy gatunki tych roślin. Bądźmy bardzo ostrożni w używaniu soli, ponieważ raz przesolonej potrawy nie można już uratować.

INDYWIDUALNY GUST

Jak wiele innych rzeczy, tak i przyprawianie jest sprawą indywi­dualnego; gustu. Konkretny aro­mat i smak przez jednych jest bardzo łubiany, przez innych nie! Właśnie dlatego nie’ można trzy­mać się kurczowo żadnych przepi­sów.  Przepisy powinny służyć nam jako punkt wyjściowy, a my dodajmy do nich, nieco własnej inwencji’ i .wyczucia- ‚Jeżeli nie zachowamy umiaru,w przyprawia­niu, wówczas przygotowane przez nas potrawy nie będą udane i nie dostarczą nam zadowolenia. Przyprawy wywodzą się ze świata roślin, a ich zdolność do popra­wiania smaku potraw, wynika naj­częściej z zawartości olejków lot­nych, które znajdują się w owo­cach, korzeniach czy liściach roś­lin.

NIE TRACĄC UMIARU

Powszechnie wiadomo, że kuch­nia węgierska jest dosyć pikantna. Niektóre gospodynie interpretują to w taki sposób, że sypią bez umiaru pieprz i ostrą paprykę do przyrządzanych potraw. Swoje sukcesy w sztuce kulinarnej chcą mierzyć ilością łez wylanych pod­czas jedzenia przez domowników lub gości. Nic bardziej błędnego! Sztuka odpowiedniego przyprawiana polega na tym zeby nie  tracąc umiaru, jedynie za pomocą nieznacznych • poprawek i posza­nowania odrębności smakowych i zapachowych produktów,pod­nieść walory smakowe i zapacho­we potrawy.Zadaniem  niektórych, przypraw bywa czasem zagłuszenie jakiegoś zapachu. Aby na przykład wyeli­minować zapach wnętrzności/na­cieramy przed pieczeniem środek kaczki, gęsi czy kurczaka majeran­kiem lub umieszczamy w nim pę­czek naci pietruszki.

 

NOWE STARE PRZYPRAWY

Wypróbujemy kilka „nowych”, lecz jednocześnie prastarych przy­praw, a na pewno nie zawiedzie­my się. Wielu Czytelników ogarnia zapewne bezradność wobec mno­gości przypraw i ich mieszanek proponowanych na półkach skle- )wych, wystawach czy baza­ch. A przecież wnoszą one wiele yginalności i dobrego smaku do iszych codziennych, niekiedy iść monotonnych, jadłospisów, e rezygnujmy więc z nich pod ‚zorem braku doskonałej znajo- >ści przedmiotu lub małej prak- ;i kulinarnej. Sztuka przyprawiania pokarmów sięga w zamierzchłą przeszłość, do początków istnienia ludzkości.

Przepisy kulinarne

Przepisy kulinarne są bardzo różnorodne. Istnieje setki przepisów, które różnią się między sobą stopniem trudności przygotowania, wtajemniczenia w odpowiednie czynności kuchenne. Przepisy kulinarne dostępne są w książkach kucharskich, różnego typu stronach internetowych poświęconych kuchni. Można odnaleźć wszelkiego rodzaju przepisy kuchni azjatyckiej, włoskiej, greckiej, francuskiej, polskiej oraz masę innych, które też na pewno są bardzo smaczne i mają wiele zalet. Przepisy kuchenne są bardzo potrzebne. Ciężko jest zapamiętać masę przepisów, jeśli się z nich, na co dzień nie używa. Przepisy kulinarne doskonale pozwalają określić wszelkie inne zalety danego posiłku. Nie tylko samo jedzenie go stanowi doskonały motyw pod względem smaku i aromatu, ale już sama kwestia przygotowania tego posiłku dostarcza wielu atrakcji. Wielu ludzi spisuje swoje przepisy, aby móc się nimi podzielić z innymi lub pozostawić je swoim dzieciom, aby przekazywane były z pokolenia na pokolenie, jest to dość charakterystyczny motyw przekazywania swoich umiejętności.

PIWO IMBIROWE

images

Piwo imbirowe. Do 1 kg cukru rozpuszczonego z 1 kg miodu, dodajemy sok z 1 cytryny, 15 dag mielonego imbiru oraz 50 ml octu winnego. Następnie dolewamy 2,5 I wrzącej wody. Po wystudze- niu dodajemy 3 roztarte żółtka i 3 dag drożdży. Cały rozczyn pozo­stawiamy w umiarkowanie ciep­łym miejscu na 2-3 dni, po czym przecedzamy i rozlewamy do bu­telek. Napar przeciw dolegliwoś­ciom żołądka. Sporządzamy mieszankę ziół biorąc po 50 g imbiru, rozłogów perzu, rabarbaru, goryczki i kopru włoskiego. Jedną łyżkę mieszanki zalewamy 300 ml wody. Przygotowujemy napar. Należy zażywać go na czczo.

WEDŁUG PRZEPISÓW

images (1)

Według przepisów wytrawnych znawców kuchni czosnek wrzuca­my do gotujących się potraw w całych ząbkach lub też przed po­daniem ścieramy go na tarce i dodajemy do gotowej już potra­wy. W ten sposób potrawa uzyska świeży aromat, który będzie mniej trwały. Z potraw gotowanych, np. z rosołu lub z nóżek cielęcych, ząbki czosnku usuwamy przed po­daniem. Przeciwnicy czosnku mo­gą go zastąpić cebulą lub szczy­piorkiem.Nieprzyjemny zapach czosnku po jego spożyciu możemy znacznie osłabić przez dokładne : umycie zębów; wypicie szklanki mleka lub zżucie kilku ziarenek naturalnej kawy.

PRZEPISY Z CZĄBREM

pobrane (1)

Zupa siedmiogrodzka. Gulasz z 25 dag wołowiny lub baraniny zalewamy 1 I wody. Wkładamy 3-4     ugotowane ziemniaki, pokrojo­ne w kostkę, 25 dag ugotowanej fasoli, nieco cząbru, liść laurowy oraz sól. Doprawiamy zasmażką oraz jednym ząbkiem roztartego czosnku. Przed podaniem dodaje­my 100-200 ml śmietany.Gotowana fasola. Fasolę (30 dag) gotujemy w wodzie, w której poprzedniego dnia namoczyliśmy ją. Przygotowujemy zasmażkę z tłuszczu, mąki, małej cebuli oraz roztartego ząbka czosnku. Po ugotowaniu fasoli dodajemy za­smażkę oraz sól, liść laurowy, czą­ber, nieco cukru i octu.Napar na wzmocnienie żołąd­ka, pobudzenie apetytu i pod­wyższenie ciśnienia. 2 łyżki mieszanki przyrządzonej z cząbru, bazylii, rozmarynu oraz kminku (po 5 dag) zalewamy 500 ml wody i doprowadzamy do wrze­nia. Odstawiamy z ognia, po kilku minutach odcedzamy. Pijemy fili­żankę naparu rano i wieczorem.

PRZEPISY Z CEBULĄ

pobrane (2)

Sos cebulowy. Z 4 dag tłuszczu, 4 dag mąki sporządzamy zasmaż­kę, dodajemy 2 dag cukru i 1 główkę cebuli, pokrojoną w pla­sterki. Po kilku minutach rozrze­dzamy wodą lub wywarem z mię­sa i gotujemy około 20 minut. Solimy lekko, zakwaszamy octem i przecieramy przez sito. Zaprawia­my śmietaną i podajemy. Karp zapiekany w śmietanie (rścponty). 1 kg karpia czyści­my, myjemy, dzielimy na części i solimy. 1 dużą główkę cebuli po­krojoną w plasterki przysmażamy na tłuszczu, dodajemy czerwoną paprykę oraz 1 kg ziemniaków pokrojonych w plastry. Przypra­wiamy solą i papryką, dodajemy 2-3 pomidory i dusimy na małym ogniu, stale podlewając wodą. Kiedy ziemniaki bądą na wpół miękkie, połowę z nich przekłada­my do żaroodpornego naczynia, układamy na nich przygotowaną rybę, przykrywamy drugą połową ziemniaków i cebuli. Na wierzch wlewamy 200 ml śmietany i wsta­wiamy do piekarnika.